piątek, 6 marca 2026

Wysłalismy ponownie wniosek w sprawie lotniska SUWAŁKI

 Do: Zarząd Województwa Podlaskiego, do Radnych Sejmiku Województwa Podlaskiego

Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego

Wniosek o przygotowanie lotniska Suwałki do obsługi lotów pasażerskich
Szanowni Państwo,
Niniejszym zwracam się do Zarządu Województwa Podlaskiego z wnioskiem o podjęcie działań mających na celu przystosowanie lotniska Suwałki do obsługi lotów pasażerskich w celu poprawy dostępności transportowej północno-wschodniej Polski oraz wsparcia rozwoju gospodarczego i turystycznego regionu.
1. Uzasadnienie inwestycji
1.1. Położenie i strategiczna rola lotniska
Port lotniczy Suwałki jest najbliższym zdatnym do rozbudowy lotniskiem dla Białegostoku i Suwałk. W przeciwieństwie do lotniska Krywlany w Białymstoku, posiada infrastrukturę umożliwiającą przyszłą rozbudowę, w tym asfaltowy pas startowy i płytę postojową. Obecna infrastruktura pozwala na starty i lądowania samolotów turbośmigłowych klasy Saab 340, ATR 42 czy Embraer EMB-110.
1.2. Brak alternatywnego transportu lotniczego
Obecnie Suwałki oraz całe województwo podlaskie cierpią na brak dogodnego dostępu do transportu lotniczego. Najbliższym lotniskiem międzynarodowym jest oddalone o 120 km lotnisko w Kownie na Litwie oraz lotnisko w Warszawie (powyżej 250 km). Odległość od portów lotniczych jest istotnym czynnikiem wykluczenia komunikacyjnego.
1.3. Potencjał ekonomiczny i turystyczny
Wprowadzenie lotów pasażerskich do Suwałk przyczyni się do wzrostu gospodarczego regionu poprzez:
  • Rozwój turystyki – Suwałki są bramą do Pojezierza Suwalskiego oraz Mazur.
  • Wzrost mobilności biznesowej – ułatwienie podróży dla przedsiębiorców oraz inwestorów.
  • Redukcję wykluczenia komunikacyjnego – usprawnienie połączeń ze stolicą kraju oraz innymi regionami.
2. Wymagane inwestycje
2.1. Adaptacja istniejącej infrastruktury
W celu uruchomienia lotów pasażerskich niezbędne jest:
  • Dostosowanie płyty postojowej do obsługi samolotów turbośmigłowych.
  • Zagospodarowanie terminalu pasażerskiego – początkowo możliwe jest wykorzystanie istniejących hangarów do odprawy pasażerów (np. wzorem lotniska w Pardubicach, gdzie terminal powstał w zaadaptowanym hangarze).
  • Budowa podstawowej infrastruktury odprawy pasażerów – punktu kontroli bezpieczeństwa, obsługi bagażu oraz stanowisk check-in.
  • Uruchomienie procedur nawigacyjnych IFR – umożliwiających operacje w trudniejszych warunkach pogodowych.
2.2. Wydłużenie pasa startowego
Obecna długość pasa startowego (1320 m) pozwala na obsługę małych samolotów pasażerskich. W przyszłości należy rozważyć jego wydłużenie do 1600-1800 m, co pozwoliłoby na obsługę samolotów typu Embraer E-Jet czy Bombardier Q400.
2.3. Połączenie komunikacyjne z regionem
  • Usprawnienie transportu drogowego z Białegostoku poprzez trasę Via Baltica.
  • Reaktywacja bocznicy kolejowej do lotniska i uruchomienie połączenia Białystok – Lotnisko Suwałki- Suwałki dworzec.
  • Wprowadzenie połączeń autobusowych z Suwałk do lotniska.
3. Planowane kierunki lotów
Analiza popytu wskazuje na wysokie zapotrzebowanie na loty krajowe i zagraniczne, w tym:
  • Suwałki – Warszawa (dla biznesu i administracji),
  • Suwałki – Gdańsk (dostęp do portów morskich i połączeń transatlantyckich),
  • Suwałki – Kraków/Wrocław (turystyka i biznes),
  • Połączenia sezonowe do kurortów w Europie Południowej (Hiszpania, Włochy, Grecja).
4. Finansowanie i harmonogram realizacji
Szacunkowy koszt przystosowania lotniska do obsługi ruchu pasażerskiego wynosi 10-15 mln PLN, z czego:
  • Modernizacja pasa startowego i płyty postojowej – ok. 5 mln PLN,
  • Przystosowanie istniejącej infrastruktury (terminal, systemy nawigacyjne) – 3-5 mln PLN,
  • Wsparcie dla przewoźników lotniczych w pierwszym okresie operacji – 2-5 mln PLN.
Finansowanie można uzyskać z:
  • Funduszy UE na rozwój regionalny,
  • Budżetu województwa,
  • Partnerstw publiczno-prywatnych z przewoźnikami lotniczymi.
5. Wniosek
W związku z powyższym wnoszę o:
  1. Rozpoczęcie prac projektowych nad przystosowaniem lotniska Suwałki do obsługi ruchu pasażerskiego.
  2. Uwzględnienie lotniska Suwałki w strategii transportowej województwa na lata 2025-2030.
  3. Podjęcie rozmów z przewoźnikami lotniczymi w sprawie uruchomienia połączeń lotniczych.
  4. Zapewnienie finansowania na rozwój infrastruktury i promocję lotniska.
W nawiązaniu do wcześniejszych rozmów dotyczących potencjalnego uruchomienia regularnych połączeń lotniczych z lotnisk w Białymstoku oraz Suwałkach, przesyłam szczegółowe wymagania przedstawione przez linię lotniczą Transaviabaltika, która wyraziła zainteresowanie współpracą.
Linia ta operuje na rynku przewozów regionalnych w krajach bałtyckich i widzi potencjał w rozwoju połączeń lotniczych z miastami północno-wschodniej Polski. Aby jednak było możliwe nawiązanie współpracy i rozpoczęcie lotów rozkładowych, konieczne jest spełnienie następujących warunków:
1. Wymagane usługi lotniskowe:
  • Zapewnienie kontroli bezpieczeństwa pasażerów i bagażu na lotnisku
  • Obsługa naziemna statków powietrznych, w tym serwisowanie samolotów i tankowanie paliwem JETA-1
2. Infrastruktura lotniskowa:
  • Obsługa lotów w systemie IFR (Instrument Flight Rules), w tym zatwierdzenia dotyczące podejścia według wskazań przyrządów (VOR/DME/PBN)
  • Zapewnienie obsługi załóg: dostępność pokoju briefingowego, informacji o NOTAM-ach oraz prognoz pogody
3. Kryteria dotyczące operacji lotniczych:
  • Lotniska muszą być zdolne do przyjęcia samolotów o maksymalnej masie startowej (MTOW) w zakresie 6400 – 7250 kg
4. Potrzebne informacje operacyjne ze strony miasta:
Aby linia lotnicza mogła dokonać szczegółowej oceny i zaplanować ewentualne połączenia, konieczne jest dostarczenie:
  • Dokładnego planu tras (miasta docelowe i lotniska alternatywne)
  • Planowanego rozkładu lotów (częstotliwość tygodniowa/miesięczna)
  • Przewidywanego obłożenia lotów (liczba pasażerów i ewentualny transport cargo)
  • Planowanej daty rozpoczęcia operacji
Rekomendacja
Zwracam się do Państwa z prośbą o przeanalizowanie możliwości spełnienia powyższych warunków oraz rozważenie współpracy z przewoźnikiem. Uruchomienie połączeń lotniczych z Białegostoku i Suwałk mogłoby znacząco poprawić dostępność komunikacyjną regionu, przyciągnąć nowych inwestorów i zwiększyć potencjał turystyczny miast.
Jest to również szansa na rozwój lokalnej infrastruktury lotniczej i włączenie obu miast do siatki połączeń regionalnych w krajach bałtyckich. Proszę o Państwa stanowisko w tej sprawie oraz informację o ewentualnej gotowości do rozmów z przewoźnikiem.
Z wyrazami szacunku,
Adam Fularz
Redakcja Bialostocka24.pl
Zielona Góra, ul. Dolina Zielona 24A

piątek, 27 lutego 2026

Co z lotniskiem Suwałki?

 


1) Co to jest „lotnisko Suwałki” i jaką pełni rolę

Lotnisko Suwałki to cywilne lotnisko lokalne (w wielu materiałach: „lotnisko lokalne / sportowe”) położone w rejonie Suwałk (ok. kilka kilometrów od miasta). W praktyce jego główne role to:

  • lotnictwo ogólne: loty szkolne, treningowe, rekreacyjne, prywatne, biznesowe (mały biznes aviation),

  • operacje służbowe i ratunkowe (w tym baza LPR),

  • potencjalnie: czartery i niewielkie operacje pasażerskie/korporacyjne, ale pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymogów organizacyjno-formalnych i infrastrukturalnych (o tym niżej).

W wielu wypowiedziach samorządowych i branżowych obiekt jest opisywany jako „lotnisko lokalne”, projektowane pod małe statki powietrzne, a nie jako pełnoskalowy port regionalny z regularnym ruchem rejsowym.


2) Identyfikatory: ICAO/IATA i ważna uwaga o kodach „ZWK” i „QYY”

W źródłach internetowych lotnisko jest najczęściej opisywane jako:

  • ICAO: EPSU

  • IATA: QPH (tak podaje m.in. Wikipedia – trzeba jednak pamiętać, że kody IATA dla małych lotnisk bywają mylone z kodami „technicznymi/umownymi” i nie zawsze oznaczają realne funkcjonowanie w rozkładach rejsowych).

W przytoczonym przez redakcję liście pojawiają się „Suwałki ZWK” i „Białystok QYY”. Na podstawie powyższych źródeł Suwałki nie są identyfikowane jako „ZWK”, tylko jako EPSU (a „QPH” pojawia się jako kod IATA w części baz).
W praktyce, jeśli ktoś planuje rozmowy z linią lotniczą o rejsach, kluczowy jest ICAO (EPSU) oraz faktyczny status lotniska w publikacjach lotniczych/AIP i zdolność do obsługi ruchu komunikacyjnego.


3) Infrastruktura: pas, drogi kołowania, płyty, oświetlenie

3.1 Drogi startowe (runway)

Najbardziej charakterystyczną zmianą w ostatnich latach była budowa/oddanie do użytku utwardzonej drogi startowej:

  • utwardzony pas: 1320 m długości i 30 m szerokości

  • obok funkcjonuje także pas trawiasty (w różnych opisach podawane są parametry rzędu ok. 800 m dla trawiastej drogi startowej).

W materiałach samorządowych wprost wskazywano, że parametry pasa i założenia projektu były dobierane tak, by lotnisko mogło obsługiwać różne kategorie lekkiego lotnictwa oraz – w ograniczonym zakresie – samoloty „do ok. 50 osób” (to hasło pojawia się w komunikacji publicznej miasta i mediów regionalnych).

3.2 Elementy towarzyszące: płyta, zawracanie, kołowanie

W opisie inwestycji powtarzają się elementy typowe dla lotniska lokalnego z ambicją całorocznej pracy:

  • płyta postojowa (apron),

  • płyta do zawracania,

  • droga kołowania,

  • ogrodzenie terenu,

  • infrastruktura techniczna i instalacje wspierające użytkowanie.

3.3 Oświetlenie i możliwość operacji nocnych

W materiałach oficjalnych (w tym sejmowych) pojawia się informacja, że lotnisko posiada oświetlenie do lotów nocnych, co bywa podawane jako argument, że jest to jeden z istotnych obiektów tego typu w północno-wschodniej Polsce.


4) Historia i „dlaczego to lotnisko stało się tematem polityczno-transportowym”

4.1 Modernizacja i oddanie pasa

Wątek „portu lotniczego Suwałki” bardzo się wzmocnił wraz z budową utwardzonego pasa i infrastruktury. W przekazie branżowym i medialnym przewija się:

  • zakończenie prac / oddanie pasa do użytku w 2019 r. oraz opisy inwestycji jako znaczącej dla regionu.

4.2 Finansowanie i partnerzy

W źródłach branżowych pojawia się informacja o mieszanym finansowaniu (samorząd + wsparcie prywatne + samorząd województwa) oraz o skali przedsięwzięcia.
To istotne, bo pokazuje, że projekt był postrzegany nie tylko jako „sport”, ale jako infrastruktura rozwojowa – z potencjałem dla gospodarki, bezpieczeństwa i usług publicznych.


5) Użytkownicy i profil operacyjny (kto realnie korzysta z lotniska)

5.1 Lotnictwo sportowe i szkoleniowe / Aeroklub

Lotnisko jest silnie kojarzone z działalnością aeroklubową i szkoleniową (stąd częste określenia: lotnisko sportowe, lokalne).

5.2 LPR i funkcje ratownicze

W źródłach encyklopedycznych wskazuje się funkcjonowanie bazy Lotniczego Pogotowia Ratunkowego (LPR) przy lotnisku.
To ważny element „realnej użyteczności” niezależnie od tego, czy są loty rejsowe: baza HEMS wzmacnia dostępność medyczną regionu.

5.3 Skala ruchu (przykład danych operacyjnych)

Pojawiają się lokalne podsumowania roczne pracy lotniska – np. publikacje o liczbie operacji lotniczych w roku 2025. To są dane „operacyjne” (starty/lądowania), a nie pasażerowie rejsowi – ale dobrze pokazują, że lotnisko żyje ruchem GA i służb.


6) „Czy da się latać rejsowo do Suwałk?” – co jest potrzebne poza samym pasem

Tu dochodzimy do sedna - korespondencji z airBaltic: długość pasa to tylko jeden z warunków. Nawet jeśli samolot „technicznie” potrafi wystartować i wylądować, regularne loty rejsowe wymagają jeszcze kilku bloków:

6.1 Status lotniska i certyfikacja do ruchu komunikacyjnego

Lotnisko GA może działać sprawnie bez wielu elementów wymaganych w komercyjnym przewozie pasażerskim. Dla rejsów zwykle dochodzą m.in.:

  • określony poziom certyfikacji/zgód do przewozów komercyjnych,

  • procedury operacyjne,

  • publikacje i procedury lotniskowe (AIP),

  • zapewnienie służb i gotowości zgodnie z wymaganiami dla przewozów pasażerskich.

6.2 Terminal i obsługa pasażera

Do obsługi kilkunastu–kilkudziesięciu pasażerów „da się” zastosować proste rozwiązania, ale i tak muszą istnieć:

  • strefy odprawy / kontroli / poczekalnia,

  • rozwiązania dla bagażu,

  • organizacja bezpieczeństwa (zależnie od modelu operacji).

Brak klasycznego terminala nie przekreśla ruchu, ale ogranicza skalę i typ operacji, a w rejsach regularnych zwykle jest barierą wizerunkową i operacyjną.

6.3 Ratownictwo lotniskowe (kategoria RFFS)

Linie lotnicze i przepisy wymagają odpowiedniej organizacji ratowniczo-gaśniczej na lotnisku (kategoria zależna od typu samolotu). To często jest „cichy” koszt i bariera dla małych lotnisk komunikacyjnych.

6.4 Nawigacja, pogoda, minima i niezawodność

Rejsy rozkładowe wymagają wysokiej przewidywalności: jeśli loty mają być „pewne”, lotnisko musi oferować:

  • procedury podejścia (instrumentalne lub co najmniej solidne VFR + systemy),

  • sensowną dostępność w pogorszonej pogodzie,

  • oświetlenie i systemy wspierające (tu akurat Suwałki mają argument w postaci oświetlenia nocnego).

6.5 Ekonomia: „rynek schyłkowy” vs niszowy popyt

Suwałki są ciekawym przypadkiem: nie walczą o masową siatkę, tylko o sensowny model niszowy (biznes/charter/HEMS), a ewentualne rejsy wymagałyby:

  • dopłat w modelu PSO lub marketingowego wsparcia,

  • twardego uzasadnienia popytu (biznes, turystyka, dojazd do hubu).


7) Długość pasa 1320 m a dobór samolotu 

W mailu pojawia się rozważanie o Q400 i o STOL. W praktyce dla pasa ok. 1300–1350 m sensownie rozważa się raczej:

  • mniejsze turbopropy regionalne (typowo 19–50 miejsc) w sprzyjających warunkach,

  • operacje z ograniczeniami masy, temperatury i konfiguracji,

  • albo modele stricte „short-field” (ale one bywają rzadkie w regularnych siatkach i droższe w eksploatacji).

Natomiast to, czy dany typ „da radę”, zawsze rozstrzyga:

  • performance manual (dane producenta),

  • ukształtowanie i przeszkody,

  • nawierzchnia, warunki zimowe, wiatr,

  • wymagane zapasy bezpieczeństwa i procedury operatora.

Dlatego w rozmowie z przewoźnikiem zwykle nie zaczyna się od samej długości pasa, tylko od: docelowego profilu operacji, ograniczeń lotniskowych i kosztu niezawodności.


8) Suwałki na tle Białegostoku/Krywlan (bo te tematy często się łączą)

W dyskusjach o lotnictwie Podlasia często zestawia się:

  • Suwałki: gotowy utwardzony pas 1320×30 i infrastruktura lokalna,

  • Białystok/Krywlany: pas 1350×30, ale według części źródeł pojawiają się ograniczenia wykorzystania (np. przeszkody terenowe/drzewa), co wpływa na realną użyteczność w pełnej długości.
    Wnioski praktyczne są takie, że „metry pasa” to nie wszystko – liczą się też przeszkody, procedury i status operacyjny.


9) Najczęstsze nieporozumienia wokół „portu lotniczego Suwałki”

  1. „Jest pas, więc jutro będą rejsy” – nie. Pas to fundament, ale rejsy wymagają całego ekosystemu: certyfikacja, procedury, obsługa, RFFS, niezawodność pogodowa, popyt.

  2. „Kod IATA = loty rejsowe” – niekoniecznie. Kod może funkcjonować w bazach danych, a lotnisko wciąż może nie mieć regularnych połączeń.

  3. „Wystarczy STOL i będzie hub” – STOL rozwiązuje tylko część problemu (długość pasa). Pozostają koszty i organizacja, a dostępność floty STOL w rejsach bywa ograniczona.

środa, 25 lutego 2026

W sprawie postulatu przystanku przy centrum handlowym w Suwałkach- pismo z UM

 

SUWAŁKI REZYGNUJĄ Z KOLEI. CZY TO DECYZJA ROZSĄDNA CZY TYLKO PRZEKONANIE?

Władze Suwałk oficjalnie oświadczyły, że nie są zainteresowane wykorzystaniem istniejącej infrastruktury kolejowej do uruchomienia miejskiego transportu szynowego. Decyzja zapadła bez przedstawienia publicznej analizy kosztów, bez konsultacji społecznych i bez rozważenia wariantu tańszego.

To budzi poważne pytania.


Tory są. Pomysłu – podobno nie ma.

W granicach miasta istnieją tory kończące bieg w rejonie CH Plaza. Istnieje także bocznica prowadząca w kierunku lotniska. Część infrastruktury została w przeszłości zdegradowana lub przestała być wykorzystywana, co w praktyce oznacza likwidację około połowy funkcjonalnej długości torów wokół miasta.

Mimo tego miasto twierdzi, że:

  • „nie ma zasadności ekonomicznej”,

  • „brakuje infrastruktury pomocniczej”,

  • „zagęszczenie mieszkańców jest zbyt niskie”.

Nie przedstawiono jednak żadnych danych potwierdzających te tezy.


Nie analizowano wariantu tańszego

Nie było analizy:

  • wykorzystania istniejących torów bez budowy nowych,

  • uruchomienia prostego przystanku w centrum miasta,

  • etapowego centrum przesiadkowego przy CH Plaza,

  • rezygnacji z kosztownego tunelu dla pieszych na rzecz przejścia naziemnego,

  • wykorzystania bocznicy do lotniska w godzinach porannego i popołudniowego szczytu.

Zamiast tego zapadła decyzja „nie jesteśmy zainteresowani”.


Autobusy – tak. Kolej – nie. Dlaczego?

Miasto podkreśla rozwój komunikacji autobusowej i zakup autobusów elektrycznych. To krok w dobrym kierunku. Jednak pytanie brzmi:

czy transport autobusowy musi wykluczać kolej?

W wielu miastach średniej wielkości w Polsce i Europie funkcjonują systemy mieszane – autobusy dowożą do przystanków kolejowych, a kolej obsługuje główne ciągi komunikacyjne.

W Suwałkach nawet nie spróbowano przeanalizować takiego modelu.


Bocznica do lotniska – niewykorzystany potencjał

Istnieje bocznica prowadząca do lotniska. W godzinach szczytu mógłby tam kursować szynobus – bez budowy zajezdni, bez budowy nowej infrastruktury, przy współpracy z przewoźnikiem regionalnym.

Taki model funkcjonuje w wielu miejscach w kraju.

W Suwałkach – nie podjęto nawet próby.


Czy to decyzja ekonomiczna, czy mentalna?

Oficjalne stanowisko władz opiera się na przekonaniu o „braku zasadności”. Nie przedstawiono:

  • analizy kosztów i korzyści,

  • prognozy ruchu,

  • porównania wariantów,

  • konsultacji społecznych.

Odrzucono pomysł bez przeprowadzenia rzetelnej oceny.

To rodzi pytanie:
czy decyzja została podjęta na podstawie danych, czy przekonań ograniczających?


Co dalej?

Sprawa może trafić do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w związku z brakiem przeprowadzenia analizy i konsultacji.

Nie chodzi o budowę kosztownej kolei miejskiej od podstaw.
Chodzi o racjonalne wykorzystanie istniejących torów i infrastruktury.

Mieszkańcy mają prawo wiedzieć:

  • ile kosztowałby wariant minimalny,

  • ile kosztuje utrzymanie nieużywanej infrastruktury,

  • czy miasto rzeczywiście przeanalizowało wszystkie możliwości.


Pytanie do Radnych

Czy Suwałki powinny definitywnie zamknąć temat kolei miejskiej, czy przynajmniej przeprowadzić uczciwą analizę ekonomiczną i społeczną?

Miasto rozwija się na dekady. Decyzje podejmowane dziś będą skutkować przez pokolenia.

Warto je podejmować na podstawie faktów – nie założeń.








List z Um

W odpowiedzi na Pana ponownie zgłoszoną uwagę dotyczącą wprowadzenia w mieście

Suwałki publicznego transportu szynowego opartego na istniejących liniach kolejowych, które

kończą bieg przy Centrum Handlowym PLAZA w centrum Suwałk stwierdzam, że na tą chwilę

nie jesteśmy zainteresowani budową torowisk, remontem istniejących i wykorzystaniem

infrastruktury PKP, jak też wizją rozwoju transportu zbiorowego w formie podmiejskiej kolejki

w granicach miasta. Nie widzę tu zasadności ekonomicznej Pana pomysłu, ponieważ tory

w granicach miasta są szczątkowe, brak jest zajezdni, warsztatów, infrastruktury pomocniczej

do obsługi transportu szynowego. Zagęszczenie obszarowe mieszkańców Suwałk oraz

pobliskich gmin jest na niskim poziomie stąd wątpliwym jest tworzenie kosztownej

infrastruktury dla garstki klientów. Miasto Suwałki organizuje transport zbiorowy

mieszkańcom na bazie miejskiej komunikacji autobusowej. Dobrze rozwinięta siatka połączeń

w pełni zabezpiecza potrzeby mieszkańców Suwałk i kilku okolicznych gmin, z którymi mamy

podpisane stosowne porozumienia. W ostatnim czasie nastąpiło doposażenie suwalskiej

komunikacji miejskiej w nowe elektryczne autobusy wraz z infrastrukturą towarzyszącą, które

podnoszą atrakcyjność komunikacji oraz dbają o środowisko naturalne.

Z poważaniem

czwartek, 5 lutego 2026

Noblowski komitet Nagrody Nobla był zarządzany przez pedofila?

 Człowiek, który w szokujący sposób przyznał nowo wybranemu Barackowi Obamie Pokojową Nagrodę Nobla w 2009 roku i który był przewodniczącym Komitetu Noblowskiego w latach 2009–2015, był stałym bywalcem Wyspy Epsteina

wg Twitter

środa, 4 lutego 2026

Pytaliśmy o lotnisko

 Dzień dobbry, Prowadzę szereg portali na Podlasiu i od lat piszemy o lotnisku, pasażerskie lotnisko zamknięto w 1945 r. Latał LOT. 

Czy jest szansa wznowić małymi samolotami jakiegoś podwykonawcy połączenia choćby do Suwałk? Dodaję pismo z MAP.

Pozdrawiam, Adam Fularz

Suwalska.pl

Białostocka24

Dolina Zielona 24a Ziel.Góra


Szanowny Panie Redaktorze,


 


zgodnie z art. 368 § 1 Kodeksu spółek handlowych, prowadzenie spraw spółki, w tym ustalanie siatki połączeń, stanowi wyłączną kompetencję Zarządu PLL LOT.


 


 


Z poważaniem


 


Anna Szumańska

Rzecznik prasowy


Biuro Komunikacji

poniedziałek, 2 lutego 2026

Dusza Goja a Dusza Żydowska w korespondencji pedofila J. Epsteina

 Epstein i Mark Fisher rozmawiają o różnicach między duszą żydowską i nieżydowską:


„Dusza żydowska ma zupełnie inną strukturę... ma inne wyższe poziomy, odnosi się do siebie i innych ludzi w inny sposób niż dusza nieżydowska”



niedziela, 1 lutego 2026

Mimo roku czasu nic nie zrobiono. Szykuje się likwidacja połączenia kolejowego Suwałk z Oleckiem.

 Adam Fularz

Wydawca portalu Suwalska.pl
ul. Dolina Zielona 24A
65‑154 Zielona Góra
Data: 2.2.2026

Do: Radnych Miasta
Do wiadomości:
– Media

PONAGLENIE W TRYBIE ART. 37 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO
w sprawie skargi dotyczącej zapowiadanej likwidacji linii kolejowej
(Suwałki – Olecko) na odcinku: Cimochy – Wilkasy – Niedźwiedzkie – Os. Lesk – Olecko

Szanowni Państwo,
działając na podstawie art. 37 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, niniejszym wnoszę ponaglenie w związku z brakiem merytorycznej odpowiedzi oraz brakiem podjęcia czynności w sprawie mojej skargi dotyczącej zapowiadanej likwidacji linii kolejowej (Suwałki – Olecko) na odcinku Cimochy – Wilkasy – Niedźwiedzkie – Os. Lesk – Olecko.
Skarga została złożona w związku z publicznie komunikowanymi planami likwidacji torowiska, co w mojej ocenie stanowi działanie sprzeczne z interesem publicznym, zasadą zrównoważonego rozwoju oraz konstytucyjnym obowiązkiem przeciwdziałania wykluczeniu komunikacyjnemu.

1. Bezczynność organu / przewlekłość postępowania
Do dnia sporządzenia niniejszego pisma:
  • nie otrzymałem wyczerpującej odpowiedzi na złożoną skargę,
  • nie przedstawiono harmonogramu działań ani decyzji administracyjnej,
  • nie wskazano podstawy prawnej ani ekonomicznej planowanej likwidacji infrastruktury.
Powyższe wypełnia przesłanki bezczynności lub przewlekłości postępowania w rozumieniu art. 37 KPA.

2. Znaczenie linii kolejowej dla interesu publicznego
Planowana likwidacja linii kolejowej na wskazanym odcinku:
  • pogłębi wykluczenie transportowe mniejszych miejscowości (Wilkasy, Niedźwiedzkie, Os. Lesk, Cimochy),
  • pozbawi mieszkańców dostępu do transportu zbiorowego o charakterze publicznym,
  • trwale zamknie możliwość rozwoju regionalnych przewozów pasażerskich,
  • stoi w sprzeczności z ogólnopolską polityką odbudowy i reaktywacji linii kolejowych.
Likwidacja torowiska – zamiast jego zachowania i ewentualnej modernizacji – jest nieodwracalna i powinna być traktowana jako decyzja o szczególnej wadze społecznej, wymagająca pełnej transparentności i konsultacji.

3. Alternatywa dla likwidacji – racjonalne działania naprawcze
W pierwotnej skardze wskazałem jednoznacznie, że zamiast likwidacji infrastruktury należy rozważyć m.in.:
  • korektę lokalizacji peronów w Wilkasach i Niedźwiedzkich,
  • lepsze powiązanie przystanków z układem osadniczym i komunikacją lokalną,
  • zachowanie ciągłości linii jako rezerwy infrastrukturalnej dla przyszłych przewozów regionalnych,
  • współpracę międzywojewódzką (warmińsko‑mazurskie / podlaskie).
Żaden z tych postulatów nie został dotychczas merytorycznie rozpatrzony.

4. Żądanie
W związku z powyższym, wnoszę o:
  1. Niezwłoczne merytoryczne rozpoznanie skargi i udzielenie pisemnej odpowiedzi z uzasadnieniem faktycznym i prawnym.
  2. Wstrzymanie wszelkich działań prowadzących do fizycznej likwidacji torowiska do czasu zakończenia postępowania.
  3. Przekazanie informacji:
    • czy została wydana decyzja administracyjna dotycząca likwidacji linii,
    • na jakiej podstawie prawnej i finansowej,
    • czy przeprowadzono analizę skutków społecznych.

5. Zapowiedź dalszych kroków prawnych
Informuję, że w przypadku dalszej bezczynności lub nieuwzględnienia niniejszego ponaglenia, skorzystam z przysługujących mi środków prawnych, w szczególności:
  • złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego,
  • zawiadomienia Najwyższej Izby Kontroli oraz Rzecznika Praw Obywatelskich,
  • podjęcia dalszych działań medialnych w interesie społecznym.

Z wyrazami szacunku
Adam Fularz
Wydawca Suwalska.pl




Od: adam fularz  
Wysłano: Poniedziałek, 10 Luty 2025 13:17
Do: org um.suwalki.pl <org um.suwalki.pl>; brm um.suwalki.pl <brm um.suwalki.pl>
Temat: Skarga w sprawie zapowiedzianej likwidacji linii kolejowej (Suwałki- ) Cimochy – Wilkasy – Niedźwiedzkie – Os. Lesk – Olecko

Skarga w sprawie zapowiedzianej likwidacji linii kolejowej (Suwałki- ) Cimochy – Wilkasy – Niedźwiedzkie – Os. Lesk – Olecko
Szanowni Państwo,
Z ogromnym niepokojem przyjmuję zapowiedź likwidacji linii kolejowej (Suwałki- Olecko) na odcinku Cimochy – Wilkasy – Niedźwiedzkie – Os. Lesk – Olecko. Plan ten jest przejawem infrastrukturalnego wandalizmu i może skutkować znaczącym pogłębieniem wykluczenia transportowego w regionie. W związku z powyższym, jako przedstawiciel mediów oraz osoba zainteresowana rozwojem kolei regionalnej, wnoszę o odstąpienie od decyzji o likwidacji torowiska i zachowanie linii jako szlaku dla ruchu pasażerskiego.
1. Wartość linii dla lokalnych społeczności
Olecko i Suwałki potrzebują funkcjonującej sieci kolejowej, która nie tylko zapewni szybkie połączenie między głównymi ośrodkami, ale również będzie obsługiwać mniejsze stacje pośrednie, takie jak Wilkasy, Niedźwiedzkie, Os. Lesk czy Cimochy. W regionie wciąż istnieje duży popyt na przewozy pasażerskie dla mieszkańców dojeżdżających do szkół, pracy oraz do ośrodków administracyjnych i zdrowotnych.
Likwidacja tej linii i pozostawienie jedynie nowo budowanej łącznicy w żaden sposób nie zastąpi mieszkańcom mniejszych miejscowości możliwości wygodnego korzystania z transportu zbiorowego. Pociągi regionalne muszą obsługiwać również mniejsze miejscowości, które nie mogą polegać wyłącznie na autobusach i własnym transporcie indywidualnym.
2. Niezbędna korekta lokalizacji peronów – zwiększenie potoków pasażerskich
Zamiast likwidacji infrastruktury kolejowej, wnoszę o zmianę lokalizacji peronów w miejscowościach Wilkasy i Niedźwiedzkie, co może poprawić dostępność stacji i zwiększyć liczbę pasażerów korzystających z połączeń. Odpowiednie umiejscowienie przystanków w pobliżu większych skupisk ludności oraz lepsza integracja z lokalnym transportem drogowym znacząco podniosłaby atrakcyjność kolei.
3. Perspektywa rozwoju regionu i ruchu regionalnego
Planowane usunięcie torowiska nie tylko pogorszy mobilność mieszkańców, ale także zablokuje potencjalny rozwój kolei regionalnej w przyszłości. W sytuacji, gdy w całym kraju podejmuje się działania na rzecz przywracania linii kolejowych i odbudowy ruchu regionalnego, decyzja o likwidacji tej trasy jest niezrozumiała i szkodliwa.
Zamiast niszczenia kolejnej linii, należałoby rozważyć możliwości dofinansowania i wykorzystania jej dla ruchu regionalnego, np. poprzez współpracę z samorządami województw warmińsko-mazurskiego i podlaskiego.
4. Wniosek
W związku z powyższymi argumentami wnoszę o:
  • Rezygnację z likwidacji torowiska linii Cimochy – Wilkasy – Niedźwiedzkie – Os. Lesk – Olecko i pozostawienie go dla ruchu regionalnego,
  • Przeniesienie peronów przystankowych w Wilkasach i Niedźwiedzkich w bardziej dogodne lokalizacje, aby zwiększyć potoki pasażerów,
  • Rozważenie modernizacji linii zamiast jej zamknięcia, co umożliwiłoby w przyszłości reaktywację przewozów pasażerskich w pełnym zakresie.
Decyzja o likwidacji tej infrastruktury kolejowej jest całkowicie niezgodna z polityką odbudowy transportu szynowego i walki z wykluczeniem komunikacyjnym. Apeluję o jej pilne zweryfikowanie i kontakt Rady Miasta z PKP PLK.
Z wyrazami szacunku,
Adam Fularz
Wydawca Suwalska.pl
ul. Dolina Zielona 24A, 65-154 Zielona Góra